Flowforms

Flowforms zijn ontdekt door John Wilks. Door zijn werk als beeldhouwer, was hij geïnteresseerd geraakt in de vloeiende beweging. Door het bestuderen van de plantenwereld, raakte hij ook geinteresseerd in het fenomeen van stromend, vloeiend water. In zijn zoektocht ontdekte hij dat plantengroei altijd samengaat met ritme en terwijl water juist een asymmetrisch ritme volgt....

Beweging

Water beweegt, meanderend van links naar rechts waar het vortexen maakt in de bochten. Toen John Wilks vervolgens ook de plantenwereld bestudeerde, die nauw verwant is met water, ontdekte hij dat, in tegenstelling tot water, bij bladnerven vaak wel sprake is van symmetrie. Wat water niet lukt, lukt planten wel. Hij begon te experimenteren met waterschalen en eigenlijk meer uit toeval zette hij deze niet achter elkaar maar naast elkaar. Het water begon vanuit zichzelf te bewegen en stroomde in een lemniscaatvorm om daarna weer verder te stromen. Met deze ontdekking is hij schalen gaan ontwerpen die wij nu kennen als flowforms, "beweegschalen".

Vitaliteit

Omdat hij tegelijk zijn ontdekking kon delen met wetenschappers die verbonden waren met de antroposofie (Schwenk) werd er door berekeningen en metingen achter gekomen dat het water qua samenstelling extreem vitaal werd. Van nature wil water stromen, meanderen en vortexen maken. Een Flowform creëert binnen een aantal achter elkaar geplaatste schalen een mogelijkheid voor water om zich optimaal te kunnen bewegen onder de perfecte omstandigheden, maar dan op 1 geconcentreerde plaats. Er werd ontdekt dat water zich gunstig en optimaal vitaliseert, net zo effectief waar een rivier wel 30 meter meandering voor nodig heeft. In een flowform kan water zijn natuurlijke neiging tot willen bewegen en stromen gesublimeerd en geconcentreerd uitleven.